ฤดูแล้งแห่งวังบาดาล

 1ศตวรรต รัตนวาร วันเวลาอันทรงคุณค่าดุจดวงแก้ว

อื่ม...ว่าไงดีหละ

บลอกคราวนี้เอารูปการแสดงที่โรงเรียนมาฝากสำหรับคนที่ไม่ได้ไปดู

แต่กลัวว่าบางคนที่ดูไม่ได้ดูเปล่า ดูแล้วเซฟไปเผยแพร่ด้วย

ก็คิดว่ามันเป้นงานที่ทุ่มทุนสร้างมาก จะให้ใครที่ไหนไม่รู้เอาไปเผยแพร่ได้ยังไงใช่มะ

ดังนั้นผมว่าถ้าใครอยากได้ก็มาขอรูปผมได้นะครับ รูปไหนก็ว่ามาเลย

(เพื่อเป็นการป้องกัน ผมให้รูปไว้ขนาดเท่านี้นะครับ)

 อันนี้เป้นรูปพระคาดินัลและสังฆราชแต่ละมลฑลมาประกอบพิธีมหาบูชามิซซาขอบพระคุณพระเจ้า

ผมว่าพระคาดินัลท่าเป็นกันเองมาก อย่าท่านเทศน์เรื่องเมล็ดมัสตาร์ด ท่านยังบอกว่า เราคงไม่เคยเป็นเมล็ดมัสตาร์ดและต้นมัสตาร์ด พูดถึงมัสตาร์ดมีคนเตรียมให้กินตอนไปงาน มันดูเหมือนที่ไว้กินกับสลัด ถ้าวันนี้มีมัสตาร์ดในมื้อค่ำก็จะสามารถรำรึกได้ว่ามันเป็นยังไง แล้วก็มีอีกตอน1ที่ท่านจะอวยพรโรงเรียน ท่านบอกว่า ในนามของพระคาดินัล ไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชู สังฆราชแล้วก็หันไปถามคณะสังฆราชเจ้าคณะแขวงที่นั่งเก้าอี้อยู่ด้านหลังว่า อนุญาตมั้ย(อนุญาตให้ใช้ชื่อมั้ยประมาณนี้) ทุกคนก็พยักหน้า คือท่านไม่คิดว่าท่านเป้นคาดินัลแล้วสามารถอ้างชื่อได้ ท่านก็ให้เกียรติและถาม ก่อน อื่ม ผมว่าเป็นสิ่งที่ดีนะ

มาดูการแสดงกันดีกว่า

Follow me ขอให้รักนำทาง

ตอนแรกจะมีการกล่าวถึงบรรยากาศในโรงเรียน บรรยากาศถนนสีลม
แล้วหนูแหวนที่อยู่ที่โรงเรียน ไม่ได้กลับบ้าน เพื่อนจะชวนกลับก็ไม่กลับ เธอเหงาที่อยู่ที่โรงเรียนคนเดียว ถามโรงเรียนว่าเหงาไหม
มีมาเซอร์เตรียมของไปแจกเด็กด้อยโอกาสในงานวันเด็กแล้วมาเซอร์ลืมของ
มาเซอร์มาเจอหนูแหวน บทตอนนี้น่ารักมากเลย มาเซอร์ถามหูแหวนว่า ทำไมไม่กลับบ้านอีกหละจ๊ะ หนูแหวนบอกว่า พอดีหนูอยู่ประจำหนะค่ะ (มาเซอร์-อ๋อออออออออ)

แต่พรุ่งนี้วันเสาร์ อยู่ประจำก็กลับบ้านได้ไม่ใช่หรอจ๊ะ หนูแหวนตอบว่า พอดีหนูอยู่ประจำแบบจริงจังหนะค่ะ(มาเซอร์-อ๋อออออออออ)

แล้วทำไมมาเซอร์ไม่เคยเห็นหนูเลยหละค่ะ หนูแหวนตอบว่า ก็มาเซอร์ไม่ได้อยู่ประจำนิค่ะ แวก้มีบทพูดคุยกันกระหว่างมาเซอร์และหนูแหวนมาเซอร์ชวนหนูแหวนไปช่วยดูแลเด็กด้อยโอกาส ตอนแรกหนูแหวนก็ปฏิเสธ แต่ในที่สุดหนูแหวนก็ไป

 และบรรยากาศวันเด็ก มีการทำฉากให้หมุนได้เปลี่ยนบรรยากาศ ทำได้ดีมากทีเดียวซึ่งจะสอนถึงการที่แบ่งปันความสุขให้กับผู้อื่นที่ด้อยโอกาส นำความรัก ความสุขความสนุกไปให้ เอาของไปแจก
อีกฉากเป้นฉากของสาวทำงานที่กลับมาเยี่ยมโรงเรียน แล้วมาเซอร์บอกว่าถ้าเหนื่อยก้มาที่บ้านเซนต์โยฯนะ ที่นี้คอยต้อนรับเสมอ
ต้องห่างกับแฟน เพราะผู้หญิงต้องไปทำงานที่ต่างประเทศ ทำงานกาชาติ(งานสังคมสงเคราะห์อย่างหนึ่ง) ผู้ชายบอกว่าผมรักคุณนะ(ไม่อยากให้ผู้หญิงไป)แล้วก็มีปากมีเสียงกัน แล้วผู้หญิงขอกว่าจะไปทำงานที่รัก ผู้ชายก็บอกว่า แล้วจะให้ผมทำอย่างไรได้ ผู้หญิงก็บอกอะไรซักอย่าง(ใครจำได้บอกที)  แต่สุดท้ายผู้ชายก็บอกว่า ผมยังพูดไม่จบ ผมจะทำอย่างไรได้ นอกเสียจาก รอคุณกลับมา แล้วก็หมั้นผู้หญิงไว้
อีกฉากเป้นคุณยายที่โดนโรคร้ายรุมเร้าแล้วคิดมากจนกลับมาสูอดีตที่เคยเป้นเด็กอยู่ที่โรงเรียนนี้ เจอแม่ดำ(มาดามนั่นแหละ) แล้วก้มีการแสดงฉลองวันเกิดโรงเรียนมีคนมาดู มีกิจกรรมสนุกสนาน แล้ว
พอจบเหตุการณ์จะกลับสู่เวลาเดิมก็มีมาเซอร์มากบอกว่า ไม่ว่าอย่างไรให้จำช่วงเวลาสนุกสนาน ช่วงเวลาดีๆที่อยู่ด้วยกันเอาไว้ แล้วเผชิญหน้ากับปัญหาแล้วก็จบ

นี้ก็นักแสดง และบุคลากรในโรงเรียนมาเซอร์คุณครู(ปล.คนเยอะมากเก้บไม่หมดที่จริงด้านซ้ายมีคนหลังฉากอีก)

ถ่ายรูปกับนักร้องประสานเสียง เสียงดีๆกันทั้งนั้น มีผมคนเดียวเสียงห่วยแตกร้องผิดคีย์เสียงไม่ถึงฮ่าๆ(โง่ดนตรีอย่างแรง)

ถ่ายกะมิ้นจ๋า

อาหารวันนี้ซุปอร่อยสุด ฮ่าๆ

ขากลับกินเบอเกอร์คิงต่อเพราะไม่อิ่มฮะๆ

วันนี้อ่านหนังสือวิทย์กาย กินขนมที่มีคนให้ตอนปีใหม่ อ่านไปกินไปจนอิ่ม รู้สึกลงพุงไงไม่รู้ฮ่าๆ

edit @ 19 Jan 2008 23:06:34 by องค์ชายอปปุ---[[as Gaara]]