ฤดูแล้งแห่งวังบาดาล

วันนี้เป็นวันครบรอบ1ปีของบลอกผมครับ ก็มีรูปมาฉลองบลอกครบ1ปี(ลูกโป่งน่ารักมะใหญ่ดี) แล้วก็เปลี่ยนธีมใหม่ด้วย ขอฉลองบลอกด้วยEndless sorrow เพลงของคิมจุงฮุน(ถึงชื่อมันจะไม่สดใสแต่ว่าผมว่าก็ชอบอะ)

ขอบคุณที่เข้าชมบลอกผมจนบลอกผมครบ1ปีนะครับ

ต่อมาก็ บทความยามเย็นที่ดอนหอยหลอด

เวลาประมาณเกือบ5โมงเย็น ข้าพเจ้าได้เดินทางมาถึงดอนหอยหลอด

ริมทะเลที่มีแสงแดดอ่อนๆ ลมพัดแรงเย็นสบายทำให้จิตใจของข้าพเจ้าผ่อนคลายยิ่งนัก

ข้าพเจ้าสัมผัสถึงลมที่พัดผ่านตัวข้าพเจ้า ดุจดังข้าพเจ้าจะลอยล่องตามลม

.

หลังจากข้าพเจ้าเดินรับลมทะเลได้สักครู่หนึ่ง ข้าพเจ้าก็ไปไหว้ศาลใกล้ๆนั้น

ทันทีที่ข้าพเจ้าเหยียบถึงชายคาศาล ฝนก็กระหน่ำลงมาอย่างหนัก

ลมก็กระโชกแรง ต้นไม้ที่ตั้งตรง บัดนี้เบี่ยงตัวจากแนวเดิมประมาณ45องศา

แต่ข้าพเจ้าก็ต้องไปรับประทานอาหารกับญาติ ข้าพเจ้าจึงต้องออกจากศาลและผ่าฝนไป

แม้ข้าพเจ้ามีร่มก็มิอาจช่วยให้ตัวไม่เปียกได้

เมื่อถึงร้านอาหาร ฝนเริ่มเบาลง ข้าพเจ้าเดินผ่านป่าโกงกางออกสู่ที่รับประทานอาหารริมทะเล ต้นไม้หลายต้นทนแรงลมไม่ไหวถึงกับโค่นลงเลยทีเดียว

พนักงานคนหนึ่งบอกกับข้าพเจ้าว่า เมื่อหลายปีก่อนมีพายุ ร้านบางส่วนถูกปลิวหายไป ทำเอาครอบครัวของข้าพเจ้ารู้สึกอกสั่นขวัญแขวนเป็นอันมาก

ไม่กี่นาทีต่อมาฟ้าเริ่มเปิดเห็นทะเลและก้อนเมฆอีกครั้ง

"ฟ้าหลังฝนงดงามเสมอ"

หลังจากนั้นเราก็ออกเดินทางไปยังที่ที่ข้าพเจ้ามาตอนแรกเพื่อชมทิวทัศน์ยามเย็น

ท้องฟ้ายามนั้นช่างงดงามราวกับสีของอัญมณีเลยทีเดียว...

ปล. ปั่นสุดยอด นึกว่าจะไม่ทันเที่ยงคืนซะแล้ว

ปล.2 สังเกตรูปผมจะทรงผมเปลี่ยนไปเพราะตอนนี้ผมมันยาวขึ้น

ปล.3ถ้าอ่านยากก็รอหน่อยนะครับ หรือไม่รีเฟรชเอาเพราะรูปBGสีขาวยังไม่ขึ้น